تبلیغات
هزارمردان - زباله های اتمی
هزارمردان

مدیر وبلاگ :

زباله های اتمی

چهارشنبه 22 دی 1389  ساعت: 02:12 ب.ظ

زباله های اتمی

مقدمه
تقریبآ تمام فعالیت های بشری موادی را ایجاد می کند که دیگر مورد نیاز نیست و باید با مدیریت صحیح جمع آوری شوند و از محیط زندگی دور شوند. این موضوع شامل جمع آوری زباله های منزل و پسماندهای کارخانه جات شده و تا زباله های اتمی و ... ادامه دارد.


زباله های اتمی یا رادیواکتیو عمومآ پس از استفاده از مواد رادیواکتیو در نیروگاه ها، مصارف پزشکی و صنعتی و ... بدست می آید که معمولآ آنها را با توجه به میزان تشعشع به سه دست سطح پایین، متوسط و بالا (Low, Intermediat & High Level) تقسیم می کنند. این تقسیم بندی بر اساس قوانین بین المللی صورت گرفته و برای هر کدام از این دسته ها شرایط خاص جمع آوری و دفن تدبیر شده است.


Low-Level :
این بخش بیشترین حجم زباله های اتمی را تشکیل می دهد.زباله های سطح پایین از نوع بی خطرترین مواد رادیواکتیو هستند که مدت زمان بسیار کوتاهی توانایی تشعشع دارند. لباس کارکنان درگیر با این مواد، ابزار و تجهیزات کاری آنها، فیلترها و ... از این دسته مواد هستند. این نوع از زباله ها نیازی به محافظت های مخصوص Shield )کردن) ندارند، اما آنگونه هم نیستند که مانند زباله های عادی با آنها برخورد شود. آنها معمولآ سوزانده می شوند و در عمق کم دریا یا خشکی دفن می شوند.


Intermediate-Level :
این دسته از زباله ها شامل موادی مانند پسابهای شیمایی، روکش فلزی سوختها و بسیاری از مواد زائد نیروگاههای اتمی هستند. این نوع مواد دارای عمر کوتاه تشعشع هستند اما لازم است که توسط پوشش های مخصوص محافظت یا Shield شوند، چرا که در عمر محدود خود تشعشع قابل توجه دارند، لذا این مواد را معمولآ در میان بلوک های بتون قرار می دهند و در مکانهای مخصوص انبار می کنند .


High-Level :
از نمونه این نوع از زباله ها می توان دقیقآ به تفاله های سوخت هسته ای رآکتورها اشاره کرد، که شرایط نگهداری بسیار سخت تر و پر هزینه تری دارند. آنها باید با پوشش های مخصوص، محافظت یا Shield شوند و سپس در دماهای زیر صفر در انبارهایی در عمق حد اقل 1.5 کیلومتری زمین نگهداری شوند برای این کار ابتدا باید این مواد را برای چند ماه در عمق مشخصی از آب در استخرهای ویژه قرار داد تا فروپاشی اولیه در آنها صورت گیرد و از میزان تشعشع آتها کاسته شود سپس باید اورانیوم و پلوتونیم از این مواد جدا شده و در کوره های مخصوص در ترکیبی از شیشه مخلوط شوند این محصول را در مخازن سربی مهر و موم کرده و درون انبارهای گنبدی شکل از جنس فولاد ضدزنگ برای مدت حداقل 40 سال نگهداری می کنند . پس از این مدت مقدار تشعشعات به یک هزارم مقدار اولیه یعنی زمانی که از راکتور خارج شده بود میرسد. این نقطه تا به امروز پایان چرخه تولید انرژی هسته ای است البته در بعضی کشورها این مواد مورد بازیافت قرار می گیرند و از مواد تشعشع زای آن برای ایجاد سوخت جدید بهره برده می شود ولی به علت هزینه بالای این روش و ریسک فراوان آن در بعضی کشورها از جمله ایالات متحده استفاده از این روش ممنوع است .

 

 

موفق باشید



نوشته شده توسط:

ویرایش:پنجشنبه 23 دی 138908:40 ب.ظ

آرشیو

آخرین پستها

نویسندگان

لینکستان

لینکدونی

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

جستجو